چالشهای استقرار حاکمیت فناوری اطلاعات

هر روز بیش از پیش محیط فعالیت و بستر اجرایی استراتژی‌های سازمان‌ها مبتنی بر فناوری اطلاعات می شود و فناوری اطلاعات در این رقابت‌ها نقش محوری دارد، طوری که امروزه هر سازمانی خود را در مقابل این چالش که چگونه می‌توان حداکثر استفاده را از فناوری اطلاعــات به عمل آورد،مواجه می بیند.بنا بر این موفقیت سازمان‌ها و مدیریت ریسک‌ها درگیر است با اجرای تکنولوژی‌های جدید، اما شکاف موجود در هم سویی فناوری اطلاعات و کسب و کار سازمان‌ها، نیازهای جدیدی را به وجود آورده است که در سازمان‌ها و شرکت‌های ایرانی ساز کار و سازمان مناسبی برای پاسخ به آن‌ها وجود ندارد تنها با نگاهی به نمودار سازمانی این شرکت‌ها (به طور خاص خانواده نفت) می توان دریافت که عنصری بنام CIO وجود نداشته و هیئت مدیره یعنی جائیکه در آن استراتژی ها و تصمیم گیریهای کلان صورت می پذیرد بدون مشاورت فناوری اطلاعات انجام وظیفه می نمایند. چگونه می‌توان بین استراتژی‌های فناوری اطلاعات و استراتژی سازمان هماهنگی ایجاد نمود؟ و . . . مسائلی از این قبیل سازمان ها را به حاکمیت فناوری اطلاعات هدایت کرده است. از اینرو از طرفی همه فعالیت‌ها در محدوده حاکمیت قابل تعریف و توسعه است و از طرف دیگر حاکمیت برای پاسخ به پرسش‌های حاکمیتی خود از قبیل چه تصمیماتی باید اتخاذ شود؟ چه کسانی باید این تصمیمات را اتخاذ نمایند؟ و چگونه این تصمیمات اجرا، پایش و کنترل شوند؟ با چالش‌های اساسی مواجه است. حاکمیت فناوری اطلاعات که قسمتی از حاکمیت سازمانی است به سازمان کمک می کند تا مطمئن باشد فناوری اطلاعات اهداف سازمان، سرمایه گذاری حداکثری در فناوری اطلاعات و مدیریت متناسب فرصت ها و ریسک-های وابسته به فناوری اطلاعات را پشتیبانی  نماید

تحلیل چارچوبهای ITIL , COBIT , eTOM , ISMS و Val IT همراه با همسویی کسب و کار و برای مدیریت اطلاعات

امروزه سرمایه گذاری در حوزه فناوری اطلاعات موجب بهبود کارایی سازمانی شده و فرصت هایی را در جهت بهبود چابکی و تسریع در تطبیق نیازمندی های کسب و کار با زیرساخت فناوری اطلاعات به وجود آورده است. از آنجا که سازمان ها در فرایند استفاده از این فناوری با چالش های زیادی نظیر چگونگی تعریف پروژه، انتخاب پروژه های فناوری اطلاعات با بالاترین مزیت رقابتی، سیلوهای برنامه ها، مدیریت مالی پروژه های فناوری اطلاعات و … مواجه می شوند و ممکن است علی رغم صرف انرژی زیاد و سرمایه گذاری های کلان, از مسیرصحیح منحرف شده و دچار شکست شوند, از این رو نیازمند پیاده سازی یک مدل یکپارچه هستند که چارچوبی جهت پوشش جنبه های مختلف اهداف, استراتژی ها و اولویت های زیرساخت, افراد, استانداردها, معماری, سرمایه گذاری ها و تکنولوژی ارائه نماید و بر اساس رویکردی مبتنی بر فرایند و تدریجی مشخص نماید که چه اقداماتی را در گذار به سمت مدیریت یکپارچه فناوری اطلاعات انجام دهند تا این اطمینان حاصل گردد که ارزش حاصل شده از سرمایه ها، دارایی ها و مدیریت فناوری اطلاعات افزایش می یابد و همچنین امکان ارزیابی ریسک هر یک از نتایج و فرآورده های فناوری اطلاعات مقدور می باشد.
مدل ها، چارچوب ها و استانداردهای مختلفی از طرف شرکت ها و متولیان پیاده سازی و استقرار مدیریت فناوری اطلاعات و حاکمیت فناوری اطلاعات (زیرمجموعه ای از مدیریت فناوری اطلاعات) ارائه شده است که از جمله می توان به چارچوب های مدیریت فناوری اطلاعات‌ همچون CobiT، eTOM، ISO/IEC 20000، ITIL، ISO27001، TickIT، Six Sigma،‌ TQM و IT Balanced Scorecard اشاره کرد. در بررسی این چارچوب ها مشخص شد که برخی از مؤلفه ها و نیازمندی های یکپارچه بودن مدیریت اطلاعات در این مدل ها به طور کامل پوشش داده نشده است. از جمله کاستی های چارچوب-های مرتبط موجود می توان به نقص در تعیین سنجه ها, معیارها و اهداف کنترلی، مالکیت, فرایندهای سرمایه گذاری، ایجاد همگامی مدل ها و چارچوبهای مختلف و عدم پرداختن به چگونگی گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب جهت مدرن سازی سیستمهای قدیمی و استفاده بهینه از داراییهای موجود جهت حداکثر نمودن مزیت رقابتی اشاره کرد. همچنین برای اینکه سازمان بداند در چه وضعیتی قرار دارد و چه بهبودهایی درگذار به سمت یکپارچه سازی اطلاعات و مدیریت اطلاعات لازم دارد که در این راستا نیاز به ابزاری برای پایش و بهبود می باشد. لذا چارچوب یکپارچه می تواند با فراهم کردن امکاناتی نظیر مدل های بلوغ, شناسایی بهبودهای لازم و معیارهای یکپارچه سازی, اهداف فعالیت ها به منظور افزایش کارایی مؤثر فرایند, به این امور رسیدگی نماید.
با توجه به مسائل موجود و اینکه تاکنون چارچوبی جامع و کامل برای استقرار و مدیریت یکپارچه فناوری اطلاعات بر اساس چارچوب های موجود ارائه نشده است, در این تحقیق سعی بر آن است چارچوبی برای حل مسائل موجود و پوشش نیازمندی های مدیریت جامع در خصوص پروژه های فناوری اطلاعات ارائه گردد. در این راستا بر چارچوب های COBIT و ITIL که دو چارچوب جامع و پذیرفته شده در استقرار مدیریت فناوری اطلاعات است تمرکز می شود. بر اساس معیارهای یکپارچه سازی در راستای بهبود فرایندها، با همگام نمودن فرایندهای چارچوب های فعال و جاری سازمانی تجمیع فرایندها با تمرکز بر معیارهای چارچوب پایه ارائه می گردد و بدین وسیله ابعاد، فرایندها، اهداف و فعالیت های کلی و جزئی مدل یکپارچه نهایی بدست می آید.

مدیریت ارتباط با مشتری

تعريف:  مديريت ارتباط با مشتري (به انگلیسی: CRM - Customer Relationship Management) به همه فرآیندها و فناوری‌هایی گفته می‌شود که در شرکت‌ها و سازمان‌ها برای شناسایی، ترغیب، گسترش، حفظ و ارائه خدمات بهتر به مشتریان به کار می‌رود. اصول مدیریت ارتباط با مشتری، چگونگی ایجاد موفق یک سیستم و اجرای آن را برای ارتباط با مشتریان از شروع و اجرای اولیه یک چنین سیستمی تا نگهداری آن در زمانهای مختلف را بیان می‌کند.

 مفهوم مديريت ارتباط با مشتري:مجموعه کاملی از فرآیندها و تکنولوژی‌ها برای مدیریت ارتباط با مشتریان فعلی و بالقوه و دست اندرکاران کسب و کار در بازاریابی، فروش و خدمات، صرف نظر از نوع مسیرهای ارتباطی با مشتریان.

 مدیریت ارتباط با مشتریان یک راهبرد تجاری جهت انتخاب و مدیریت مشتریان برای بهینه کردن و بالا بردن ارزش شرکت و همچنین فروش در دراز مدت است. مدیریت ارتباط با مشتری،استراتژی جامع کسب و کار و بازاریابی است که فناوری، فرآیندها و تمامی فعالیتهای کسب و کار را حول مشتری یکپارچه می‌سازد.

مدیریت ارتباط با مشتری یک نظام اطلاعاتی یک پارچه است که برای برنامه ریزی، زمان بندی و کنترل فعالیت‌های قبل و بعد از فروش سازمان و با هدف توانمند سازی مشتریان جهت تعامل با سازمان از طریق ابزارهای متعددی چون وب سایت، تلفن و غیره به کار می‌رود.

 

فناوری li FI

یک محقق اسکاتلندی به نام هارالد هاس ایده یک نوع اتصال بی سیم به اینترنت را مطرح کرد که با استفاده از لامپ های LED کار می کرد. اکنون این محقق پس از گذشت چهارسال، موفق به ارایه نمونه اولیه این فناوری شده است.

این فناوری Li-Fiنام دارد و با استفاده از پانل های خورشیدی، انرژی لازم برای لامپ های LED را فراهم می کند؛ سپس از نور چشمک زن لامپ برای انتقال اطلاعات استفاده می شود.

مدیر این پروژه در توضیح اختراع خود گفته است که در حال حاضر برای ارتباط با اینترنت، از کابل یا امواج رادیویی استفاده می شود که هر دو به راحتی قطع می شوند؛ ولی استفاده از نور برای انتقال اطلاعات بسیار سریعتر و امن تر از فناوری پهن باند بی سیم کنونی است. برای استفاده از این فناوری، کاربر باید یک روتر مخصوص Li-Fi در اختیار داشته باشد. درست است که انتقال اطلاعات با استفاده از این روش مبتنی بر نور است؛ ولی امواج نوری نامرئی هستند و آلودگی نوری ایجاد نمی کنند. همچنین این فناوری امکان هک و جاسوسی را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش می دهد.

قرار است این پروژه باهمکاری شرکت HIGGINSON که بازوی تجاری دانشگاه ادینبورگ است و یک شریک تجاری دیگر به تولید انبوه برسد و در اختیار عموم کاربردان قرار گیرد

معرفي شناسه شي OID

شناسه شي (OID) يك روش كدگذاري استاندارد بين‌المللي براي تمايز اشياء در فضاي ارتباطات و فناوري اطلاعات است كه با همكاري سازمان جهاني استاندارد (ISO) و اتحاديه جهاني ارتباطات دور (ITU) تعيين شده است و تجارت الكترونيك در كشور، با تخصيص و استفاده از اين شناسه، محقق مي‌شود.

استاندارد OID شامل رشته ای از اعداد با طول نامحدود است که اعداد با نقطه از هم جدا می‌شوند و هر کدام از اعداد نیز دارای مفهوم مشخصی است و برای هر شئی به صورت یکتا تعریف می شود.

براي هر كشور از سوي سازمان ITU كه به عنوان توزيع‌كنندۀ سرشاخه OID مي‌باشد، يك شناسه در نظر گرفته شده است. نحوۀ تخصيص اين سرشاخه كه براي كشور ايران 2.16.364 مي‌باشد، به شرح ذيل است:

1-1) بخش اول سرشاخه از سمت چپ (2) نشان دهندۀ سازمان ITU مي‌باشد.

1-2) بخش دوم سرشاخه (16) نشانه كشور بودن  است.

1-3) بخش سوم سرشاخه (364) نشان‌دهندۀ كد كشور ايران مي‌باشد.

نكته1- اين شناسه به گونه‌اي است كه هر بخش آن از طريق نقطه (.) از هم جدا مي‌شود.

نكته2- تعداد ارقام سه بخش اول شناسۀ شيء كه عبارتند از : 2.16.364 ، سرشاخۀ ثابت بوده و ارقام به كار رفته نيز ثابت مي‌باشد.

دستورالعمل اجرايي واگذاري سرشاخه شي OID

1- متقاضي بايد جهت دريافت شناسه شي به سامانه اينترنتي به آدرس www.oid-info.ir مراجعه نموده و مدارك لازم را ارسال نمايد.

2- پس از دريافت درخواست و مدارك متقاضي، سازمان فناوري اطلاعات ايران بعد از بررسي آنها، نسبت به واگذاري سرشاخه اصلي مطابق با مصوبه شماره 122 كميسيون تنظيم مقررات ارتباطات اقدام لازم را انجام خواهد داد.

3- در صورتيكه متقاضي واجد شرايط دريافت شناسه شي باشد سرشاخه شناسه شي به آن سازمان / شركت تخصيص داده مي شود. با توجه به استانداردهاي بين المللي موجود ساختار زير جهت تخصيص OID در كشور در نظر گرفته شده است.

Joint-iso-itu-t(2).country(16).ir(364)…

4- پس از تخصيص سرشاخه اصلي شناسه شي (OID)، سازمان فناوري اطلاعات ايران نسبت به صدور مجوز  استفاده از شناسه شي اقدام مي كند.

5- سازمان فناوري اطلاعات ايران سرشاخه تخصيص داده شده را در مخزن بين المللي شناسه شي www.oid-info.com ثبت مي نمايد.

6- دارنده شناسه موظف به ثبت زير شاخه هاي استفاده شده در وب سايت سازمان فناوري اطلاعات ايران مي باشد.

شبکه‌های شناختی COGNITIVE

احتمالاً تا اواخر همین دهه، یخچال خانه‌مان فهرست اقلام مورد نیاز برای خرید را به ایمیل‌ ما ارسال خواهد کرد. پزشکان نیز نسخه‌های دارویی را با استفاده از اطلاعات جمع‌آوری شده توسط حس‌گرهای بسیار کوچکی به‌روزرسانی خواهند کرد که به بدن بیماران متصل می‌ِشوند. هر بامداد، ساعت‌های رومیزی فرمان باز شدن پرده‌های اتاق خواب را ارسال و دستگاه قهوه‌ساز را برای آغاز صبحی بانشاط روشن خواهند کرد. بنابر پیش‌بینی‌های سیسکو سیستمز تا سال 2020، اینترنت جهانی به بیش از 50 میلیارد تگ هوشمند، تلویزیون، گوشی هوشمند، لوازم آشپزخانه، خودرو، دوربین امنیتی و ابزارهای سنجشی متصل می‌شود.

 

ادامه نوشته

تغییرات فناورانه و مبناهای آن

 

بی‌شک زمانی‌ که اینترنت اشیا فراگیر شود، تأثیرات شگرف و عمیقی بر زندگی ما می‌گذارد. تغییرات فوق به‌قدری محسوس خواهند بود که در آینده‌ای نزدیک بدون وجود این مفهوم قادر به کنترل اشیا دیجیتال زندگی خود نخواهیم بود. اما برای آن‌که اینترنت اشیا بتواند در جریان زندگی ما وارد شود، نیازمند یک ساختار و معماری منسجم است. به عبارت دیگر، برای کارشناسان و شرکت‌های بزرگ تجاری بیش از آن‌که مفهوم اینترنت اشیا مهم باشد، معماری و زیرساخت‌های اینترنت اشیا اهمیت دارند. معماری اینترنت اشیا به‌قدری با اهمیت است که اتحادیه اروپا دست به ارائه معماری‌های مشخصی برای یک‌پارچه‌سازی اینترنت اشیا زده است. بر همین اساس و بر مبنای رویکرد ماهنامه، در این مقاله به‌طور مختصر و کوتاه به بیان معماری‌ها و پروتکل‌های ارائه شده در اینترنت اشیا خواهیم پرداخت

ادامه نوشته

تکنولوژی دیجیتال مدیران بهتر می‌خواهد

تکنولوژی دیجیتال، دنیای اطراف ما را به شدت تغییر داده است. تکنولوژی‌های موبایل، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌هایی که بر پایه‌ی آنها شکل گرفته‌اند، تجهیزات و چیپ‌های الکترونیکی که در دستگاه‌های مختلف نصب شده‌اند، تحلیل حجم زیاد اطلاعات و داده‌ها، ماهیت کار و فعالیت اقتصادی و همینطور فضای رقابت را تغییر داده‌اند. پتانسیل تکنولوژی برای افزایش ثروت در سازمان‌ها و اقتصاد ملل،‌ انکارناپذیر است.

 

بازدید ارگانیک یا طبیعی (Organic Visit) در برابر بازدید خریداری شده (Paid Visit)

مهم نیست یک وبلاگ داشته باشید یا یک وب‌سایت سازمانی یا یک صفحه‌ی ساده در شبکه‌های اجتماعی. هر کس که به شکلی در فضای عمومی آنلاین فعالیت دارد، علاقمند به جذب بازدیدکننده است. یکی از روشهای ورود بازدیدکنندگان به صفحه‌ی شما، از طریق موتورهای جستجو است: گوگل، یاهو و سایر شرکتهایی که این خدمات را ارائه می‌دهند.

بازدیدکنندگانی که از طریق موتورهای جستجو به سایت شما وارد می‌شوند را می‌توان به دو گروه تقسیم کرد: بازدیدکنندگان ارگانیک یا طبیعی و بازدیدکنندگان خریداری شده. وقتی که لینک صفحات شما در فهرست جستجوی گوگل و یاهو و دیگر موتورهای جستجو ظاهر می‌شود، بازدیدکنندگان به صورت طبیعی به سمت سایت شما هدایت می‌شوند. وقتی که به موتورهای جستجو پول می‌پردازید تا برای شما در بالا یا کنار صفحه خود، با توجه به کلمات جستجو شده توسط مشتری، تبلیغ کنند، عملاً بازدیدکنندگان را خریداری کرده‌اید.

تعریفSEO

لغت SEO یا سئو، مخفف عبارت Search Engine Optimization است. شاید یک ترجمه مناسب برای سئو، «بهینه سازی برای موتورهای جستجو» باشد. سئو را به این صورت تعریف می‌کنند:

سئو، مجموعه‌ای از استراتژی‌ها، تاکتیک‌ها و تکنیک‌هاست که با هدف افزایش تعداد بازدیدکنندگان ارگانیک یک سایت از طریق کسب موقعیت بهتر در فهرست نتایج موتورهای جستجو، انجام می‌شود.

بهینه سازی برای موتورهای جستجو

اگر در فضای آنلاین فعالیت داشته باشید یا به موضوعات مرتبط با آن علاقمند باشید، مشابه چنین جملاتی را زیاد شنیده‌اید:

* شما باید روی سئو سرمایه گذاری کنید. شما دیده نمی‌شوید. اگر در صفحه‌ی اول گوگل نباشید اصلاً حضور شما در فضای آنلاین بیهوده است.

* سایت … در جستجوی کلمات …،‌ در صفحه‌ی اول گوگل می‌آید؟ اینها همه کلاهبرداری و یک سری تکنیک است. اسم این تکنیک ها سئو است.

* الگوریتم‌ها عوض شده. کافئین؟ نه! نه! پاندا نه! مرغ مگس خوار! کبوتر!

* اگر شرکت شما به ما … پول بدهد، ما می‌توانیم شما را به صفحه‌ی اول موتورهای جستجو بیاوریم. این منطقی‌ترین سرمایه گذاری شماست.

لغت سئو به خوبی جای خود را در زبان فارسی باز کرده است. اگر با سرویس گوگل ترندز آشنا باشید، شاید برایتان جالب باشد که ببینید واژه‌ی «سئو» با همین دیکته‌ی عجیب انگلیسی با رسم الخط فارسی، بیشتر از عبارتهای «موتورهای جستجو» یا «موتور جستجو» مورد توجه کاربران قرار دارد. با توجه به کاربرد این مفهوم برای فعالان فضای آنلاین، مطلبی در مورد SEO برای درک بهتر آن در ادامه مطالب مطرح می گردد

مدیریت ارتباط با مشتری، راهی برای تشخیص و تعیین هویت مشتریان، جذب و نگهداری آنان است.

 فرانسیس باتل که از بزرگان دانشگاهی در حوزه مدیریت ارتباط با مشتری است، به جای بحث بر سر تعاریف CRM توضیحات جالب و آموزنده ای دارد

CRM:

تعریف مشخصی ندارد. هر کسی آن را به شکلی تعریف کرده است. حتی بر سر اینکه CRM مخفف چیست هم قطعیت کامل وجود ندارد و بعضی ها آن را مخفف Customer Relationship Marketing میدانند. اما چیزی که مهم تر است این است که مدیریت ارتباط با مشتری به چهار شکل کاملا متفاوت مورد توجه قرار گرفته است: استراتژیک، عملیاتی، تحلیلی و تعاملی.

در نگاه استراتژیک به مدیریت ارتباط با مشتری، CRM یک استراتژی محوری و کلیدی در کسب و کار است و قرار است مشتریان سودده را جذب کسب و کار کرده و آنها را برای ما حفظ کند.

در نگاه عملیاتی به مدیریت ارتباط با مشتری، هر فرایندی که به نوعی با مشتری مرتبط است، با استفاده از سیستمهای نرم افزاری، به ابزارهای اتوماتیک تجهیز میشود. بازاریابی، فروش و خدمات مشتریان، از جمله این فرایندها هستند.

در نگاه تحلیلی به مدیریت ارتباط با مشتری، CRM ابزاری برای تحلیل هوشمندانه داده ها و اطلاعات مربوط به مشتری با هدفهای استراتژیک و یا عملیاتی است.

در نگاه تعاملی به مدیریت ارتباط با مشتری، CRM از تکنولوژی برای مدیریت مرزهای سازمان، چه در رابطه با مشتری وچه شرکای تجاری استفاده میشود و هر نوع داده و اطلاعاتی که از مرزهای سازمان عبور میکند توسط این سیستم مدیریت میشود. هدف این سیستم ایجاد ارزش برای مشتریان و همکاران سازمان است.

مدیریت ارتباط با مشتری یا CRM

عبارت مدیریت ارتباط با مشتری یا CRM از اوایل دهه نود میلادی وارد حوزه مدیریت و بازاریابی شده است. بررسیها نشان می دهد که این اصطلاح تقریبا از زمانی که توماس سیبل، مدیر و مالک Siebel Systems عنوان «مدیریت ارتباط با مشتری» را در مورد نرم افزار تولیدی خود به کار برد، به تدریج درادبیات مدیریت و بازاریابی رایج شد.

هنوز در مورد تعریف مدیریت ارتباط با مشتری یا Customer Relationship Management، اتفاق نظری وجود ندارد. بسیاری از شرکتهای فعال در حوزه تکنولوژی اطلاعات، CRM یا مدیریت ارتباط با مشتری را مجموعه نرم افزارها یا خدماتی میدانند که به اتوماسیون بازاریابی، فروش و خدمات کمک می کند. CRM با این تعریف، تا حد زیادی به حوزه ی تکنولوژی نزدیک می شود.

بخش دیگری از فعالان حوزه مدیریت، تاکید دارند که CRM نگرشی با تاکید بر ایجاد، حفظ و توسعه و تعمیق رابطه با مشتریان است و در این نگرش، ممکن است از تکنولوژیهای روز استفاده بشود یا نشود. حتی کتابهایی در حوزه CRM وجود دارند که برای تاکید به جنبه های مدیریتی در مدیریت ارتباط با مشتری، هیچگونه اشاره جدی به امکان استفاده از تکنولوژی در این حوزه نکرده اند. این افراد، تعریف سابقه ی تاریخی CRM و مدیریت ارتباط با مشتری را با جملات پیتر دراکر آغاز میکنند: هدف هر کسب و کاری، ایجاد و نگه داشتن مشتری است.

این نوع از بحثها در حدی جدی است که بسیاری از کتابهای حوزه مدیریت ارتباط با مشتری، برای تاکید بر میانه رو بودن، چنین عناوینی را در توضیحات خود به کار می برند: CRM – A Balanced Approach  یا مدیریت ارتباط با مشتری با نگاهی متوازن و توجه همزمان به جنبه های مدیریتی و جنبه های تکنولوژیک.